Beenkerver
      Twee wolven


1.	Deel 1 - De dromer

Ik ben de dromer van het kwaad
De stem van waanzin en van leugens en van haat
Een schepping van mijn eigen hand
Een roofdier gaat op jacht naar mijn verstand

Oh wilde wolf, eter van mijn dode dromen
Mijn geest is leeg, een zee van zwart met gouden rand
Waar ik ook kijk, mijn leven is vol hartenpijn
Wat ik ook doe, je raakt mij in mijn diepste zijn...

Verlies mijzelf, de oudste pijn
De honger schreeuwt, de angst achterna

Oh woeste wolf, breker van mijn zelfvertrouwen
Laat niet na, het laatste offer te vervullen
Hervind je kracht, en klauw je weg uit mijn gedachten
Jouw stem spleet, mijn hoofd... in twee...

Alle nachten kroop jij in mijn hoofd, verdoofd


2.	Deel 2 - De strijder

Ik kon de waanzin niet meer aan
De wolf van vrede, ondervoed
De strijd voor kalmte niet gegund
Twee kanten van dezelfde munt

Trotse strijder van het eerste uur
Haar tanden scheuren door de duisternis
Slechts een schaduw van gewenst geluk
Is voldoende om de wolf te voeden

Waar de angsten worden blootgelegd
Waar somberheid een huis heeft
Waar twee wolven vechten om hun plaats
Een strijd die ik niet kan winnen

Mijn lege hart
Mijn warme ziel
Mijn zware hoofd
De maalsteen van mijn diepste zijn


3.	Deel 3 - De verliezer

De mond van de slang sprak venijn
De oren van de wolf waren doof voor bedrog

Ik schreeuw en zie wat ik verloor
Een spiegel naar het mooie wat ooit was
Silhouetten van verlorenen
Een leven dat ik achterliet in mijn verdriet

De strijd duurt voort, in mijn geestesoog
Een zware last, die ik constant bij mij draag
Een verdoving van mijn zintuigen
De leegtes opgevuld met klanken van de dood

De twee wolven winnen allebei
De tweestrijd in mijn hoofd is voorbij
Twee gedachtes die ik beiden voed
Ik besta enkel nog uit kwaad en uit goed